فکر میکنم از سال 89 شروع کردم به نوشتن.قبل از ان از چند سایت اینترنتی ایمیل هایی با متن های متنوع میرسید که مطالعه میکردم.البته بعد از چندین سال که استفاده ام از اینترنت محدود شده بود به سرچ و مطالعه منابع علمی.وبلاگ مرا با تعدادی از بلاگرهایی اشنا کرد که میتوانستیم نبادل نظر داشته باشیم.میتوانستم از دغدغه های ذهنیم بنویسم که بعد از جدا شدن از محیط کار ,جایی برای بیانش نداشتم و نظر بقیه را هم بشنوم. بعد از رونق گرفتن شبکه های اجتماعی,شکل دیگری از ارتباط مطرح شد که میتوانست هم جذاب باشد ,هم مشکل ساز. جذاب از این نظر که صمیمیت بیشتری میتوانست ایجاد شود,بع

دوسه هفته قبل یکی از دوستان چند تا عکس تکی از من گرفته بود.یکی از عکس ها را فرستادم برای یکی از خواهرها.بعد از یک هفته میگه:بابا گفته حیف این دختر که همچین مشکلی پیدا کرد(اشاره اش به مشکل حرکتی من است)بعد اضافه میکند که : خوش قیافه بودی ها!!!! یاد یکی از همکلاسی های قدیم میافتم.چند سال قبل برای کاری به اداره ما مراجعه کرده بود.سی سالی میشد که مرا ندیده بود.به محض اینکه وارد اطاقم شد و سلام کرد ,با دو دوست صورتش را چنگ زد و گفت:وای چرا این ریختی شدی ؟کو اون پوست برگ گلی؟کو اون قد و بالای رعنا؟ خندیدم و گفتم:دوران جوانی که نشنیده بودم حرفی از پوست برگ گلی و قد ر